Dilemma met de dahlia's

Van oudsher hebben we geleerd dat je dahlia's na het eerste nachtvorstje in november uit de grond moet halen en ze vervolgens moet bewaren op een vorstvrije plek. Met de zachte winters van de laatste jaren hoor je veel positieve verhalen over het afdekken en laten zitten van de dahlia's.
Dus na veel praat- en denkwerk (en twijfels!) hebben we er voor gekozen de dahlia's langs het Ton van den Heuvelpad niet op te graven. We hebben er twee pakken stro overheen gedrapeerd en vervolgens is er een dikke dikke laag bladeren op aangebracht. De dahlia's onder de rode beuk zijn wel opgegraven (jaja dat waren er een stuk minder...) en die liggen nu prinsheerlijk in een droge berging op een gelijkmatige temperatuur van ca 7 graden. Het bewaren van de dahlia's is echter ook niet zonder gevaren: ze mogen niet gaan schimmelen, maar ook niet verdrogen en verschrompelen. Maar vaak controleren!
In ieder geval hebben we van de dahlia's onder de rode beuk ook zaad verzameld, dus die kunnen eventueel in het voorjaar nog weer gezaaid worden. Afgelopen voorjaar hebben we dat ook gedaan. Het gaat hier om de Dahlia Harlequin Mix, een veelkleurige dahlia van ca 30 cm hoog.

Dahlia Harlequin Mix ligt te drogen (deze zijn gegroeid uit zaad van de dahlia's van onderstaande foto)

Dahlia Harlequin Mix bij de ingang van ons park in 2015.

Dahlia's zomer 2016 langs het Ton van den Heuvelpad

Uitstapje naar Limburg

Vandaag zijn we naar het dorpje Ospel in Limburg geweest. Bij een gezellige en grote kwekerij (siergrassen en vaste planten) kochten we voor een aangename prijs een box met ruim 10.000 P9 potten. Ons altijd behulpzame tuinlid Albert was deze ochtend de chauffeur en in zijn bus paste perfect deze 200 kilo wegende box.
Terug op de tuin aangekomen konden we met vereende kracht de box uit de bus krijgen en vervolgens netjes naast de 1000 liter vaten plaatsen!
iedereen hartelijk dank voor de hulp en de komende drie tot vier jaar hebben we voldoende voorraad P9 potten.

Het roodborstje

Zeker als het wat kouder wordt en je bent buiten aan het werk, dan krijg je al snel een roodborstje naast je. Helemaal niet schuw, het laat zich gewillig fotograferen en huppelt vrolijk om je heen.

Het roodborstje presenteert zich o zo vriendelijk aan ons. Maar tegen soortgenoten zijn zowel het mannetje als het vrouwtje heel agressief en ze verdedigen zomers en 's winters fel hun territorium. Dat territorium kan 6000 m2 tot 8000 m2 zijn, terwijl hij/zij zo'n groot gebied helemaal niet nodig heeft.

Het lijkt erop dat we steeds hetzelfde roodborstje zien, maar dat is niet altijd het geval. In het najaar trekken de meeste roodborstjes naar het zuiden. Het roodborstje van de Scandinavische landen komt hier bij ons overwinteren en zoekt elk jaar opnieuw zijn vertrouwde plekje op. 

Koukiemers de grond in

Een aantal zaden heeft een koudeprikkel nodig om te kunnen ontkiemen. In de natuur gebeurt dat vanzelf, de vrieskou in de winter zorgt daarvoor.

Wij hebben van de week de natuur een beetje nagebootst. Er is mooie losse zaaigrond gemaakt en een voor een werden 16 zaaibakken gevuld met zaden van vaste planten. Ze kregen een slokje water en nu staan ze in gelid in de kas te wachten op winterse temperaturen. 

Ze hebben überhaupt wat langere tijd nodig om te ontkiemen en het zal voorjaar zijn als ze met het eerste groen boven de aarde komen. 

Diamantgras

Diamantgras dankt haar naam aan de kleine waterdruppeltjes die na een regenbui als diamantjes in de zon op de bladeren staan te schitteren. De Latijnse naam is Calamagrostis brachytricha Mona.

Dit siergras is een prima middel om accenten op een speelse manier in je tuin aan te brengen. Siergras vraagt weinig onderhoud en deze soort zal je verrassen met sierlijke pluimen die gedurende het groeiseizoen verschijnen. Deze verkleuren naarmate men verder in het seizoen komt. Zo heb je in alle seizoenen een mooie solitair in je tuin staan.

De Calamagrostis brachytricha wordt circa 125 tot 150 cm hoog en de pol krijgt een doorsnede van ongeveer 50 cm. Het blad is groen en het hangt over het algemeen sierlijk naar beneden.
De pluimen die in juli tot oktober hun volle glorie tonen zijn aanvankelijk geel/groen van kleur maar verkleuren langzaam naar zilver/wit en later in het seizoen komt hier een purperen waas overheen. De bloeitijd is in juni en juli, maar de bloeiaren blijven tot het einde van de winter staan.
Het mooie aan dit siergras is dat de plant in verhouding niet erg breed wordt maar vooral hoger.

Diamantgras staat graag op een zonnig plaats (doet het ook op half-schaduw en schaduw) en het kan niet nat genoeg zijn voor hem. Dus regelmatig sproeien in een droge zomer zal beloond worden met zeer fraaie groei. Vooral in tuinen waar erg natte plekken zijn en je niet goed raad meer weet, dan is dit siergras zeker een uitkomst.

In het vroege begin van het voorjaar, zo rond februari knip je de pollen tot aan de grond toe af. Vanaf april, als de grond weer langzaam warmer wordt, verschijnen de nieuwe scheuten weer. Diamantgras is erg winterhard en geen probleem voor ons klimaat.

In De Kwekerij kun je een aantal planten bekijken die een jaar oud zijn. Ook hebben we een bak vol met zaailingen, die worden op korte termijn verspeend. Een buitenkansje voor bezoekers van de Herfstfair!

Diamantgras

Geen watje

Een van de Campanulasoorten in de kas is de Campanula glomerata Superba. Onderschat deze rijkelijk bloeiende beauty niet, want het is geen watje. Maar wil je een sterke plant, dan ben je hier aan het goede adres.

Campanula glomerata Superba is een stevige plant die zich snel verspreid tot een dek van fris middengroen blad met daarin verspreid prachtig paarsviolette bloemstengels. De hoogte is 25 tot 50 cm en de bloei valt in mei en juni. Hij doet t het best in vruchtbare grond en in de volle zon tot halfschaduw. De Nederlandse naam is Kluwenklokje.

Campanula glomerata Superba

Campanula primulifolia

De Campanula primulifolia is een prachtige stevige Campanula die niet heel bekend is. Onbegrijpelijk, hij is stevig, bloeit lang, de klokjes staan mooi rechtop langs de steel en hij is ook nog eens prachtig lavendelblauw en niet te hoog. Tel daarbij het feit dat hij zeer goed winterhard is en je hebt een topplant.

Zijn naam (primulifolia) heeft te maken met het blad. Het blad ziet eruit alsof het van een Primula is (behaard).

Echt een zeer mooie Campanula en een bijzondere plant!

De hoogte is 60 cm en de bloei is in juni-juli. Hij staat het liefst in de zon en/of halfschaduw.

Tijdens de Herfstfair op 1 oktober beschikbaar.

Campanula primulifolia