De kruidentuin van De Kwekerij

Hij was al prachtig en nu is ie nog verder uitgebreid en opgeknapt.
De kruidentuin achter de kas is ontdaan van het winterdek en van ongewenste planten (haha onkruiden). Verder is het lange gedeelte naast de kas richting het pad 'ontgonnen': Jan heeft geholpen de diep wortelende planten te verwijderen. Dit stuk is nu aan de kruidentuin toegevoegd, waarmee we de mogelijkheid hebben de variëteit aan kruiden flink uit te breiden. En er eetbare bloemen aan toe te voegen.

Vandaag is knoflookbieslook geplant. Echt, als je die eenmaal proeft hebt, dan ben je meteen verslaafd. Er is genoeg, dus kom gerust wat halen.
De conditie van de Salvia officinalis onder de pruimenboom liep op zijn einde en deze zijn vervangen door een mierikswortel die elders in de kruidentuin stond. Maak je geen zorgen over de salvia, we zetten jonge planten terug.  
Er is ook jonge engelwortel (Angelica archangelica) geplant. Ai ... een penwortel, dus die houdt niet van verplanten. Dat betekent extra verzorging geven, lieflijk en regelmatig water toevoegen, hopelijk worden we beloond met koninklijke engelwortel.
Van gedroogde bladeren van de engelwortel kan heerlijke thee gezet worden en het jonge en fijngehakte blad wordt gebruikt in salades, sauzen en soepen. Banketbakkers over de hele wereld gebruiken de zaden en gekonfijte stengels in gebak en suikerwerk. Het doordringend aroma en de gifgroene kleur zijn een aantrekkelijke garnering van gebak en puddingen. Probeer ook eens de stengel overlangs door te snijden en deze te vullen met zachte kaas.
Voor degenen die regelmatig op het Vlijpark komen: aan het begin van het Tuinpad staat ook engelwortel. Dit in afwachting van de walnotenboom die dit najaar geplant zal worden.

Links in het midden: de engelwortel (net geplant dus nog een beetje in de mineur)

Engelwortel in bloei

Veelzijdigheid van geraniums

Geraniums kan je nooit genoeg hebben in je tuin. Om te  beginnen, en niet onbelangrijk na de ervaringen van vorig jaar, slakken vinden geraniums niet lekker. Lekker puh.

Geraniums zijn echt prachtige planten. Ze zijn zeer geschikt als bodembedekker en ook als weefplant. Er zijn veel soorten en kleuren. De meeste geraniums bloeien vanaf het voorjaar tot ver in de herfst. Er zijn er die t goed doen in de zon en anderen gedijen t beste in de schaduw.

Het vermeerderen van geranium gaat prima door ze te delen, maar ook het zaaien geeft goede resultaten. Kijk gerust maar in en buiten de kas.

Geranium orchid blue

Geranium Jester's Jacket

Geranium phaeum alba

Een nieuw seizoen van start

Het is begin april en we hebben al wat mooie weken achter de rug! In de kas van De Kwekerij zijn de zaaibakken weer gevuld met veel verschillende zaden. We zien veel zaden ontkiemen.
De planten die in november en december zijn gezaaid komen ook goed op. Het zijn de zaden die een koudeprikkel nodig hebben om te ontkiemen. Drie van hen zijn al verspeend. Het zijn de Knautia macedonica, de Knautia tatarica en de Geranium phaeum album. 
De beide Knautia's zijn echt plaatjes, kijk maar.

Knautia macedonica

Knautia tatarica

De zaden van de wonderboom

Jullie kennen vast wel de prachtige wonderboom (Ricinus communis). Ongelooflijk toch dat in een seizoen zo'n enorme groeikracht uit een klein zaadje kan komen. Zowel in de zomer van 2015 als van 2016 heeft deze eenjarige op verschillende plaatsen op ons park staan te pronken en veel aandacht getrokken. Natuurlijk zaaien we 'm in het voorjaar van 2017 weer. 
De zaden worden laat in het najaar geoogst. Ze zitten verborgen in een stekelig nootje. Van belang is dat de zaden goed droog zijn voordat ze opgeborgen kunnen worden. Het is een heel gepeuter om de zaden uit het nootje te bevrijden. Maar kijk eens wat een prachtig glimmend zaadje er tevoorschijn komt!

Vruchten en zaadje van de wonderboom

Wonderboom op Het Vlijpark

Dilemma met de dahlia's

Van oudsher hebben we geleerd dat je dahlia's na het eerste nachtvorstje in november uit de grond moet halen en ze vervolgens moet bewaren op een vorstvrije plek. Met de zachte winters van de laatste jaren hoor je veel positieve verhalen over het afdekken en laten zitten van de dahlia's.
Dus na veel praat- en denkwerk (en twijfels!) hebben we er voor gekozen de dahlia's langs het Ton van den Heuvelpad niet op te graven. We hebben er twee pakken stro overheen gedrapeerd en vervolgens is er een dikke dikke laag bladeren op aangebracht. De dahlia's onder de rode beuk zijn wel opgegraven (jaja dat waren er een stuk minder...) en die liggen nu prinsheerlijk in een droge berging op een gelijkmatige temperatuur van ca 7 graden. Het bewaren van de dahlia's is echter ook niet zonder gevaren: ze mogen niet gaan schimmelen, maar ook niet verdrogen en verschrompelen. Maar vaak controleren!
In ieder geval hebben we van de dahlia's onder de rode beuk ook zaad verzameld, dus die kunnen eventueel in het voorjaar nog weer gezaaid worden. Afgelopen voorjaar hebben we dat ook gedaan. Het gaat hier om de Dahlia Harlequin Mix, een veelkleurige dahlia van ca 30 cm hoog.

Dahlia Harlequin Mix ligt te drogen (deze zijn gegroeid uit zaad van de dahlia's van onderstaande foto)

Dahlia Harlequin Mix bij de ingang van ons park in 2015.

Dahlia's zomer 2016 langs het Ton van den Heuvelpad

Uitstapje naar Limburg

Vandaag zijn we naar het dorpje Ospel in Limburg geweest. Bij een gezellige en grote kwekerij (siergrassen en vaste planten) kochten we voor een aangename prijs een box met ruim 10.000 P9 potten. Ons altijd behulpzame tuinlid Albert was deze ochtend de chauffeur en in zijn bus paste perfect deze 200 kilo wegende box.
Terug op de tuin aangekomen konden we met vereende kracht de box uit de bus krijgen en vervolgens netjes naast de 1000 liter vaten plaatsen!
iedereen hartelijk dank voor de hulp en de komende drie tot vier jaar hebben we voldoende voorraad P9 potten.

Het roodborstje

Zeker als het wat kouder wordt en je bent buiten aan het werk, dan krijg je al snel een roodborstje naast je. Helemaal niet schuw, het laat zich gewillig fotograferen en huppelt vrolijk om je heen.

Het roodborstje presenteert zich o zo vriendelijk aan ons. Maar tegen soortgenoten zijn zowel het mannetje als het vrouwtje heel agressief en ze verdedigen zomers en 's winters fel hun territorium. Dat territorium kan 6000 m2 tot 8000 m2 zijn, terwijl hij/zij zo'n groot gebied helemaal niet nodig heeft.

Het lijkt erop dat we steeds hetzelfde roodborstje zien, maar dat is niet altijd het geval. In het najaar trekken de meeste roodborstjes naar het zuiden. Het roodborstje van de Scandinavische landen komt hier bij ons overwinteren en zoekt elk jaar opnieuw zijn vertrouwde plekje op.